律蔵 遮止犍度 段落30
“attādānaṁ ādātukāmena, bhante, bhikkhunā katamaṅgasamannāgataṁ attādānaṁ ādātabban”ti? “Attādānaṁ ādātukāmena, upāli, bhikkhunā pañcaṅgasamannāgataṁ attādānaṁ ādātabbaṁ. Attādānaṁ ādātukāmena, upāli, bhikkhunā evaṁ paccavekkhitabbaṁ— ‘yaṁ kho ahaṁ imaṁ attādānaṁ ādātukāmo, kālo nu kho imaṁ attādānaṁ ādātuṁ udāhu no’ti? ‘akālo imaṁ attādānaṁ ādātuṁ, no kālo’ti, na taṁ, upāli, attādānaṁ ādātabbaṁ. Sace panupāli, bhikkhu paccavekkhamāno evaṁ jānāti— ‘kālo imaṁ attādānaṁ ādātuṁ, no akālo’ti, tenupāli, bhikkhunā uttari paccavekkhitabbaṁ— ‘yaṁ kho ahaṁ imaṁ attādānaṁ ādātukāmo, bhūtaṁ nu kho idaṁ attādānaṁ udāhu no’ti? ‘abhūtaṁ idaṁ attādānaṁ, no bhūtan’ti, na taṁ, upāli, attādānaṁ ādātabbaṁ. Sace panupāli, bhikkhu paccavekkhamāno evaṁ jānāti—
“Sir, if a monk wishes to raise an issue, what factors should be fulfilled?” “Five factors should be fulfilled: He should reflect whether it’s the right time to raise it. it’s the wrong time, he shouldn’t raise it. But if he knows it’s the right time, he should reflect further whether it’s a real issue. it’s not, he shouldn’t raise it. But if he knows
導線タグ: 子育て
⚠ 出家者向けの文脈
この教えについて、AIブッダ 禅に相談してみませんか？